Narhvalen (1917)

Narhvalen (1917) – historia duńskiego torpedowca

Narhvalen to duński torpedowiec, który później został przebudowany na trałowiec i służył w czasie II wojny światowej. Został zbudowany jako jedna z dziesięciu jednostek typu Springeren, które miały swoje korzenie w konstrukcji torpedowca „Ormen” z 1907 roku. Okręt był nie tylko symbolem duńskiej marynarki, ale także świadkiem burzliwych czasów, jakie nastały w Europie w XX wieku. W artykule przedstawimy historię Narhwalen, jego projekt i budowę, a także dane techniczne oraz przebieg służby.

Projekt i budowa

Okręt Narhvalen został zbudowany w stoczni Orlogsværftet w Kopenhadze. Jego wodowanie miało miejsce 4 kwietnia 1917 roku. Projekt typu Springeren był odpowiedzią na potrzeby marynarki wojennej Danii, która potrzebowała nowoczesnych jednostek do ochrony swoich wód terytorialnych. Choć okręty te były od początku przestarzałe, ich niski koszt budowy sprawił, że zdecydowano się na produkcję większej serii jednostek.

Inspiracje projektowe

Projekt Narhwalen bazował na wcześniejszych konstrukcjach, zwłaszcza torpedowcu „Ormen”, który był pierwszym duńskim okrętem stworzonym na licencji Normanda. Tego typu jednostki charakteryzowały się niewielkimi rozmiarami oraz prostą konstrukcją, co ułatwiało ich produkcję i eksploatację.

Dane taktyczno-techniczne

Narhvalen był niewielkim torpedowcem o długości całkowitej 38,5 metra i szerokości 4,25 metra. Jego zanurzenie wynosiło 2,74 metra, a wyporność standardowa oscylowała wokół 93 ton, podczas gdy pełna wynosiła 109 ton. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 2000 KM. Do napędu służyły dwa kotły, które dostarczały parę do jednośrubowego układu napędowego.

Prędkość i zasięg

Dzięki zastosowanej technologii Narhvalen mógł osiągnąć prędkość maksymalną wynoszącą 24,6 węzła. Okręt posiadał zapas 15 ton węgla, co zapewniało mu zasięg wynoszący 425 Mm przy prędkości 14 węzłów. Takie parametry czyniły go wystarczającym do prowadzenia działań patrolowych oraz ochrony akwenów morskich.

Uzbrojenie

W kwestii uzbrojenia Narhvalen był wyposażony w dwie wyrzutnie torped kalibru 450 mm – stałą na dziobie oraz obrotową na pokładzie. Dodatkowo posiadał dwa pojedyncze działa pokładowe kalibru 57 mm M1885 L/40. Całość uzbrojenia miała na celu zapewnienie odpowiedniej siły ognia w trakcie misji bojowych.

Służba okrętu

Narhvalen wszedł do służby w Kongelige Danske Marine jeszcze w 1917 roku. Początkowo pełnił rolę torpedowca, jednak już w 1929 roku przeszedł istotną przebudowę na trałowiec. W wyniku tej zmiany pozbawiono go pokładowej wyrzutni torped i zainstalowano specjalistyczne wyposażenie trałowe. Okręt otrzymał nowy numer taktyczny S6.

Okres II wojny światowej

W sierpniu 1943 roku, podczas niemieckiej inwazji na Danię, Narhvalen znajdował się w remoncie i nie zdążył być samozatopiony przez swoją załogę. Został jednak uszkodzony przez marynarzy przed przejęciem przez Niemców. Po zakończeniu działań wojennych okręt powrócił pod banderę duńską w maju 1945 roku.

Wycofanie ze służby

Pomimo powrotu do Danii po wojnie, Narhvalen nie służył aktywnie i został wycofany ze służby dopiero w październiku 1949 roku. Jego koniec symbolizuje zmiany zachodzące w marynarce wojennej oraz ewolucję technologii okrętowej po II wojnie światowej.

Znaczenie i dziedzictwo

Narhvalen jest przykładem klasycznego duńskiego okrętu wojennego okresu międzywojennego i czasów II wojny światowej. Chociaż nie był to okręt o dużej mocy bojowej, jego historia jest świadectwem determinacji Danii w utrzymaniu siły morskiej pomimo ograniczeń budżetowych i technologicznych. Jako część większej serii jednostek typu Springeren, Narhvalen wpisał się w historię duńskiej marynarki wojennej jako symbol przeszłości oraz wyzwań związanych z nowoczesnością.

Zakończenie

Narhvalen to znakomity przykład ewolucji okrętów wojennych na początku XX wieku. Jego historia pokazuje nie tylko zmieniające się potrzeby militarne Danii, ale także wpływ wydarzeń politycznych na rozwój marynarki wojennej. Mimo że okręt nie służył długo po zakończeniu II wojny światowej, jego dziedzictwo trwa nadal jako część historii duńskiej floty.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).